Powiększenie

źródło: East News/ Laski Diffusion

Demokracja reglamentowana

Lech Mażewski

Lewicowy autorytaryzm funkcjonujący w Polsce w latach 1944–1948 w dużym stopniu był modelem pośrednim między rozwiązaniem sowieckim a demokracją na wzór zachodni. Na nic więcej nie można było wówczas liczyć

Gdy w lipcu 1944 r. wojska sowieckie znalazły się na ziemiach etnicznie polskich, rozpoczęło się formowanie nowej władzy. Wiadomo, że zasadnicze decyzje personalne i programowe zapadły wcześniej. I to nie w Polsce, ale w Moskwie.

Krajowa Rada Narodowa, utworzona w Warszawie w noc sylwestrową 1943 r., przyjęła ustawę o powołaniu Polskiego Komitetu Wyzwolenia Narodowego, datowaną na 21 lipca 1944 r. Następnego dnia ogłoszono Manifest PKWN, ustalający zasady ustrojowe powojennej Polski. Mówił on, że KRN jako tymczasowy parlament oraz PKWN jako legalna tymczasowa władza wykonawcza „działają na podstawie konstytucji z 17 marca 1921 roku”, co było oczywistą nieprawdą. Na szczeblu administracji terenowej w dużym stopniu nawiązywano do rozwiązań przedwojennych, ale próba legitymowania nowej struktury władzy postanowieniami konstytucji marcowej miała dość karkołomny charakter.

Aktualne wydanie Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl.

Wstępniak

Paweł Łepkowski

Kosmiczna epopeja

ZAMÓW UWAŻAM RZE

Aktualne wydanie Uważam Rze dostępne na www.ekiosk.pl.

Tym żył świat